Blog

opdracht 1: verveel je weer eens

Al weken denk ik na over de workshop die ik voor een grote groep vrouwen ga geven met als thema: Hoe krijg je rust? Overal zie, hoor of lees ik nu iets over rust en onrust. "Om creatief te zijn heb je ook rust, stilte en verveling nodig" zegt Katinka Baehr, radiomaker. Ze beveelt het anderen maar ook zichzelf aan; verveling en stilte. Dat lijkt me een goede aanvulling aan mijn workshop: Hoe krijg je rust?
Ik ga de dames vertellen dat ze zich weer eens mogen vervelen. Domweg een tijdje niets doen, gewoon omdat het kan en heilzaam is voor haarzelf en haar gezin. Ik denk dat ik er dan ook een creatieve oefening aan koppel en navraag wie haarzelf voor het laatst verveeld heeft.
Ik ben opgevoed door een moeder die haarzelf nooit verveelde, volgens mij en ik kan me mijn eigen laatste prettige moment van verveling niet herinneren. Ik voel me er altijd ongemakkelijk bij als ik me verveel. Alsof ik dat niet mag; me vervelen.

Duizend dagen

Om nieuw gedrag aan te leren, heb je tenminste een en twintig dagen nodig.
Maar als je eerst oud gedrag wilt af leren heb je veel meer tijd nodig.  Oud gedrag zit als een olifanten pad ingesleten in je gewoontes. Voordat je het weet heb je je oude gewoonte weer uitgevoerd, terwijl je toch vast van plan was om het nooit meer te doen en voortaan vanuit je nieuwe gedrag te leven. Bij nieuw gedrag als meteen opruimen in plaats van rond laten slingeren geldt bovenstaande leefregel. Maar voor pijn en rouw gelden andere waarden: Duizend dagen kost het om verdriet en gemis een plek te geven. In de tussenliggende tijd ervaar je in je leven zonder je geliefde steeds de pijn van gemis en leegte. Dit gevoel van gemis wordt langzamerhand in je nieuwe leven verweven. Je leven krijgt nieuwe vorm en inhoud, waarin je geliefde een eigen plek heeft.  Duizend dagen zijn daarvoor nodig.

Koel en warm tegelijk

Bij organizen en opruimen gaat het om het nemen van beslissingen. Om plaats te maken voor de toekomst, is het nodig om besluiten te nemen over de spullen uit het verleden. Beslissingen neem je door te voelen of de emotionele lijm van spullen uit het verleden nog zo aan je plakt als je dacht: Is het nog steeds zo schattig, lief, onmisbaar, relevant? Je kunt niet alles meenemen naar de toekomst. Bij elke nieuwe periode horen nieuwe spullen. Kijk ook eens kritisch naar de berg onafgemaakte projecten en vraag jezelf met een kritisch koel hoofd af of al die projecten waar je warm voor liep, het nog waard zijn om energie in te steken. Ze liggen immers niet voor niets onaf opgestapeld. Wees vrij, leef toekomstgericht, maak plaats, daar word je gelukkig van.

Leegte om bang van te worden

Hij: "Weet je wel dat leegte ook angst bij mij oproept?"
Ik: "? ''
Hij: "Ja, wat moet ik met die nieuwe ruimte die ontstaat? Waar vul ik die mee? Ik weet nu wat ik heb, namelijk een huis vol verzamelingen, troep, chaos en prachtige spullen. Als ik dat allemaal weg zou doen, wat krijg ik dan? Ik zou eerlijk gezegd niet weten wat ik dan zou moeten doen met mijn tijd die ik nu besteed aan zoeken, over de spullen klimmen en kwijtzijn en kwijtraken.
Ik zeg even niets want ik heb geen snel en afdoende antwoord op zijn vraag wat hij kan doen met de vrije ruimte in zijn tijd en in zijn huis. Dat is de zoektocht die hijzelf gaat en ik en anderen willen hem daar graag bij ondersteunen.

Kijk voor hulp https://www.ebczorg.nl/hulp-nodig/hoarding

De kunst van kleine stapjes

Als je van groots en meeslepend houdt, is de kunst van kleine stapjes wellicht een eye-opener voor je. Deze Japanse kijk op verandering is: doe de kleinst mogelijke stap die je met succes kunt uitvoeren. Het draait om de succeservaring. Is je kleine stap succesvol? Bedenk dan de volgende kleine stap en de volgende. Zo kom je (door al die succeservaringen) in beweging.
De kunst van kleine stapjes op weg naar verandering sluit aan bij de aanpak van hoarding, verzameldwang. Bij hoarding gaat opruimen en wegdoen in kleine stapjes, vanwege e blokkade door angst en dwang die grote veranderingen in de weg staan. De kunst van kleine stapjes is een niet Westerse kijk op verandering die de weerstand tegen veranderingen omzeilt en zo vooruitgang geeft.
Deze kunst van kleine stappen, ga ik weer met nieuwe ogen bekijken. Want in mijn verlangen naar groots en meeslepend ruimte maken voor de toekomst, komen we met kleine stapjes eerder bij het (door mijn hoardingklant) gewenste resultaat uit.

leestip: De kunst van Kaizen door Robert Maurer

verzameldrang

Ronja 34: "De kringloop is mijn meest favoriete winkel en ik houd erg van bewaren en verzamelen. Ik kan zo genieten van alles waaraan een herinnering zit en van mooie spullen die al een lange geschiedenis hebben. Ik bewaar van alles en daar word ik blij van.  Ik heb in onze nieuwe keuken een kast vol mokken en bekers uit de kringloop. Ik koop ze voor twintig eurocent en zo heb ik een grote variatie aan mokken. Opeens realiseer ik me (tijdens de workshop 'het nieuwe opruimen') dat die  nieuwe keukenkast vijfhonderd euro heeft gekost en dat die nu vol staat met mokken die ik nooit gebruik. Bizar eigenlijk dat ik die dure keukenkast vol heb gezet met servies dat ik niet gebruik. Morgen ga ik kritisch kijken naar de spullen in deze keukenkast".

Wat geef je elkaar in december?

In de zomer kwam er bij iemand een zak met cadeautjes tevoorschijn, omdat de moeder in de decemberdrukte deze zak met cadeautjes totaal was vergeten. Je kunt dat spijtig of dom vinden, maar ik zie er vooral een kans in: Een decemberperiode-weggeefkans.
Ik heb de stellige overtuiging, dat er in veel huizen pakpapier, lintjes, versiering en cadeau´s genoeg in voorraad zijn als we met elkaar anders zouden kijken naar bezit en spullen.
Ik ben grote voorstander van de deeleconomie, waarin we spullen delen en hergebruiken. Kijk eens om je heen, is er iets waar jij op uitgekeken bent en waar je een ander blij mee zou kunnen maken?
Ervaringen maken mensen meer gelukkig dan spullen is uit onderzoek gebleken. Geef daarom zoveel mogelijk ervaringen cadeau..

1 Maak alvast een doos met weggeefcadeau's, waarvan je kunt uitdelen aan anderen
2 Neem bewust een rondkijkje in je huis, wat heeft zijn doel en functie gehad en mag nu gaan?
3 Vraag zelf om ervaringen als cadeau en geef ervaringen weg
4 Laat de overtuiging los dat alles wat je zelf hebt gekregen, verplicht voor altijd moet blijven.
5 Cadeaus zijn een blijk van waardering, zorg en aandacht. Daar mag je dankbaar en blij voor zijn.
6 Sinterklaas en de kerstman hebben nooit gezegd dat cadeautjes nieuw uit de winkel horen te komen.

Bewaren voor de toekomst

´Praat maar niet over de toekomst´ zegt Sanne. `Ik zie de toekomst nog helemaal niet voor me want het verleden is nog niet afgesloten.
`Ik blijf wel met je over de toekomst praten` zeg ik, `want anders heb je alles bewaard voor het heden en we weten allebei dat je het nu niet gebruikt. Ik hoop voor jou en voor je spullen dat je de verzamelingen tenminste in de toekomst zult gaan gebruiken.
Ik heb echter ook een andere suggestie voor je. Je zou ook alle spullen die je nu niet gebruikt naar de kringloop of een winkel zoals Dorcas kunnen brengen en erop vertrouwen dat als je in de toekomst iets nodig hebt, het dan te koop is of dat het op een andere manier naar je toekomt. Je vertrouwt er dan op dat je kunt kopen of krijgen dat alles wat je nodig hebt er in de toekomst zal zijn´. Deze gedachte is nieuw voor Sanne. Ze heeft het nog nooit vanuit deze invalshoek bekeken.

Beslisregel maken

Als je het moeilijk vindt om op te ruimen, helpt het om beslisregels te maken. Een beslisregel is een vooraf genomen besluit wat je wilt doen met de stapels.
 Bijvoorbeeld:

  • Tijdschriften die ouder zijn dan 10 jaar (of een ander jaartal) mogen weg. 
  • De tijdschriften die nog in plastic zitten, wil ik nog wel (of juist niet meer) lezen.
  •  Kleding die ik niet meer pas, mag naar de kledingbank of kringloop. 
  • Als iets zo kapot is, dat ik het niet meer kan maken, doe ik het weg.
  • papieren die horen bij een project dat voorbij is, mogen weg. Papier van lopende projecten blijven wel. Die zijn nog heel belangrijk
Beslisregels voorkomen dat je steeds weer opnieuw, bij ieder voorwerp lang blijft nadenken. Je beslist vooraf en dat helpt bij het sorteren. Beslisregels voorkomen ook dat je elk papiertje gaat bekijken. Je kunt nu per project beslissen of je het graag of niet meer wilt bewaren

Less and more

"Wil je, als professional organizer, tijdens de bijeenkomst van onze ladies circle een lezing geven over het thema; 'Less is more'?

Ik vraag om bedenktijd. 
Minimaliseren past heel goed bij de trajecten die professional organizers doen. Maar ík me heb gespecialiseerd in hoarding en daardoor meer verstand van chronische verzameldrang dan van minimalisme. 
In de bedenktijd die ik krijg van de organisator, zoek ik naar het verband tussen deze twee uitersten. De overeenkomst is dat iemand met hoarding én een minimalist zich bewust zijn van de waarde van spullen. De liefde voor spullen bij iemand met hoarding uit zich in het aanleggen van diverse verzamelingen. De waarde van spullen voor een minimalist is dat zij uit zo min mogelijk spullen, maximaal rendement wil halen. Bewustwording van en voorliefde voor spullen zijn dus de overeenkomsten. 
Ik heb toegezegd dat ik een lezing kom geven. Tot die tijd broed ik nog verder op de inhoud van mijn workshop: Less is more.

Pagina's